Ik kwam laatst dit verhaal tegen. De auteur is onbekend, maar het is zo pakkend. Het zegt veel over de tijd waarin we nu leven. Een tijd waarin van alles mogelijk is. Wat enerzijds geweldig is, maar anderzijds veel stress met zich meebrengt. Mensen zijn verder dan ooit van zichzelf verwijderd, van de natuur, van hun gevoel. Veel mensen hangen zitten in hun hoofd. Piekeren zich suf. Reageren op impulsen van de buitenwereld, zonder stil te staan bij wat er van binnen afspeelt. Ze rennen zichzelf voorbij en voor ze er erg in hebben zijn ze moe, opgebrand en uitgeput.

Misschien herken je dat wel en komt dit verhaal precies op het juiste moment.

Hier komt het:

Er was eens vrouwtje dat zichzelf voorbij liep.
Als ze ‘s morgens opstond, dacht ze aan ‘s middags.
Als ze ‘s middags aan tafel zat was het weer: “Wat zal ik vanavond eten?”
En als ze dan eindelijk ‘s avonds naar bed ging, lag ze weer te piekeren wat ze de volgende dag allemaal zou gaan doen.

Telkens als ze op straat liep, rende ze zo hard dat de mensen zeiden: “Die loopt zichzelf nog eens voorbij, die vergeet te leven…”
Het vrouwtje praatte ook de hele tijd tegen zichzelf.
Om met anderen te praten, daar had ze gewoon geen tijd voor.
Ook dat hoorde bij haar “ziekte”.

En weet je wat ze telkens zei?
“Ik moet nog even… Laat ik gauw even… Ik kan nog net even…”
“Even” was haar stopwoordje geworden, en dus nu ook haar bijnaam.

Nu was er in het land een dokter die een heel wijs man was.
Toen hij dat vrouwtje zag en haar hoorde praten, zei hij;
“Mevrouw, u bent heel erg ziek en ik weet wat u mankeert.”
“Zeg het maar eens gauw dokter, want ik moet nog vlug even…”
“Zie je, daar heb je het weer”, zei de dokter, “U bent zo haastig, U laat telkens de L liggen.”
“Wat laat ik liggen?” vroeg ze.
“De L”, zei de dokter. “Zet de L steeds voor EVEN.”
“Goed dokter, ik zal het doen,” antwoordde ze en weg was ze weer.
Maar telkens als ze de L voor “even” zette, schrok ze zich een hoedje.
“Ik moet nog L—even……, Laat ik gauw L—even…. ik kan nog net L—-even…”

Ze wist zich geen raad, plofte in een stoel en zei zacht:
“Zo kan ik nog wel even……… zo kan ik nog wel Leven.”
En vanaf dat moment liep ze zichzelf niet meer voorbij.
Ze was zich ervan bewust geworden dat haar “even” haar belette van het “leven”.
Ze besloot van nu af aan te LEVEN en bleef gewoon zichzelf.
Haar kwaal was snel genezen en ze dankte de dokter.
U hebt mijn Leven gered!
Ze had de rust van binnen gevonden.

Wil jij het in 2018 anders gaan doen? Je droomdoelen gaan realiseren? Weet jij wat jouw droomdoelen zijn voor 2018? Weet je waar je naartoe wilt? Hoe je de dingen gaat aanpakken?

Of ben je zo druk met je dagelijkse dingen en bezig alle ballen hoog te houden, dat het stilstaan bij hoe je het in 2018 wilt gaan aanpakken nog niet echt bij je is opgekomen? Neem dan een momentje voor jezelf. Want wegdromen, mijmeren, is zo belangrijk en rustgevend. Even niks te hoeven en te fantaseren over wat er allemaal mogelijk is in het nieuwe jaar.

Visualiseren helpt je daarbij. Het zorgt ervoor dat je net een laagje dieper komt. Dat je je hoofd uitzet. Je twijfels en Ja maar-en even parkeert en bij je gevoel komt en voluit kunt ervaren wat je zou willen.

De gratis visualisatie Dromen en verlangens 2018 helpt je om helemaal weg te dromen en in te zoomen op datgene wat jij wilt in 2018.

JA, IK WIL DIE VISUALISATIE ONTVANGEN
dit veld niet invullen s.v.p.